Zwangerschap

Zwanger op de fiets!

Zwanger op de fiets? Kan dat? Lien Crapoen deelt met ons hoe ze haar zwangerschap op de fiets beleeft heeft.

Lien Crapoen en Edward Theuns

Lien Crapoen – 34 jaar - gepassioneerd door het fietsen sedert mijn 18de. Ik schonk in het verleden graag bloemen en leef samen met een partner die van zijn hobby zijn beroep maakte.

Ik beleefde dankzij de fiets al héél veel mooie avonturen, maar begin dit jaar begon wellicht het grootste avontuur in mijn leven. Een kindje op komst! Om eerlijk te zijn waren we verrast. We zijn nog aan het bouwen, hadden nog niets gepland en hadden vooral nooit verwacht dat het zo snel zou gaan. De baby was uiteraard meer dan welkom!

Die eerste weken waren weken vol onzekerheden, vragen en ook wel wat angst. Eén van die vragen die ik me meteen stelde was: Welke invloed heeft het vele fietsen op de voorbije belangrijke weken gehad? En vooral, wat is er goed/slecht voor de baby? Je denkt meteen ook na over de toekomst: Zal ik nog kunnen fietsen? Wat is toegestaan? Wat kan mijn lichaam aan. Ik neem jullie in dit artikel graag mee doorheen mijn fietservaringen als zwangere vrouw in de hoop jullie te kunnen inspireren.

Benieuwd hoe Lien haar zwangerschap op de fiets beleefd heeft? Word lid en krijg toegang tot deze mooie getuigenis en alle andere artikels in onze magazine.


Verder lezen?

Deze pagina is exclusief voor onze leden. Word lid of log in.

Ontdek hier de voordelen van een lidmaatschap

Lien Crapoen – 34 jaar - gepassioneerd door het fietsen sedert mijn 18de. Ik schonk in het verleden graag bloemen en leef samen met een partner die van zijn hobby zijn beroep maakte. Dat ben ik in een notendop, maar wie de podcast van The Women Peloton met Elke en mij beluisterde heeft héél veel details van mijn leven op en naast de fiets kunnen horen. De podcast kan trouwens nog steeds teruggevonden worden op Spotify.

Ik beleefde dankzij de fiets al héél veel mooie avonturen, maar begin dit jaar begon wellicht het grootste avontuur in mijn leven. Eind december 2020 vertrokken we naar Spanje voor een stevige fietsstage. Vooral voor Edward, mijn partner die professioneel wielrenner is. Zelf reed ik er meer kilometers dan ooit onder een warme Spaanse zon, maar ik merkte dat ik ’s ochtends moeilijker en moeilijker op gang kwam en vermoeid ‘aan de start’ stond. Ik dacht dat het aan de vele kilometers en hoogtemeters lag.

Eens terug thuis voelde ik me opgeladen, goed in vorm, maar merkte ook veranderingen aan mijn lichaam. Als fietser/sporter leer je naar je lichaam luisteren en daarom merk je veranderingen des te sneller. Niet veel later bleek wat we al vermoedden: Een kindje op komst! Om eerlijk te zijn waren we verrast. We zijn nog aan het bouwen, hadden nog niets gepland en hadden vooral nooit verwacht dat het zo snel zou gaan. De baby was uiteraard meer dan welkom!

Die eerste weken waren weken vol onzekerheden, vragen en ook wel wat angst. Eén van die vragen die ik me meteen stelde was: Welke invloed heeft het vele fietsen op de voorbije belangrijke weken gehad? En vooral, wat is er goed/slecht voor de baby? Je denkt meteen ook na over de toekomst: Zal ik nog kunnen fietsen? Wat is toegestaan? Wat kan mijn lichaam aan. Ik neem jullie in dit artikel graag mee doorheen mijn fietservaringen als zwangere vrouw in de hoop jullie te kunnen inspireren.

Week 1 tot 12

Zoals bij veel vragen die we ons stellen, grijpen we al snel naar Google om een antwoord te vinden. Het is mijn eerste zwangerschap en in die eerste weken was ik zo onzeker over heel veel dingen dat ik steevast aan het ‘Googelen’ ging. Ik merkte al snel dat ik vooral op Engelse websites terechtkwam als het ging over fietsen en zwanger zijn en ook op Instagram kwam ik vooral profielen van Amerikaanse vrouwen tegen. Het zou niet evident worden om eenduidige info in België te verkrijgen. Uiteraard stelde ik héél wat vragen aan mijn gynaecoloog en haar assistente maar merkte al snel dat ook zij weinig ervaring hebben met zwangere vrouwen die veel fietsen. Ik had ook specifieke vragen zoals: ‘Kan een hoogtestage?’ Vooral omdat ik de eerste weken 10 dagen in een hoogtetent sliep in Spanje en hoogte op veel websites werd afgeraden. Kon dit een negatief effect hebben?

Ik heb er tot op heden nog geen antwoord op gevonden want al snel bleek ook dat ‘als het niet onderzocht is, het afgeraden wordt’. Zo ook met de superfoods die ik ’s ochtends graag door mijn havermout gooi.  

Gelukkig heb ik een ‘openminded’ gynaecoloog die mij vooral altijd het gevoel gaf om te doen waar ik me zelf goed bij voelde.

Eind februari vertrokken we voor een tweede stage -de koersen waren nog steeds afgelast- naar Spanje en deze keer ging ik fietsen met een grote verantwoordelijkheid, voor het eerst in mijn leven. We trokken richting Denia waar je vooral veel kan klimmen en weinig vlak kan rijden. De buitenwereld wist nog niets van mijn zwangerschap af en ik had nog altijd niet echt een antwoord gevonden op mijn vraag of fietsen veilig was. Ik ging eerst lopen, maar liep nog nooit zo slecht als toen. Los daarvan voelde ik me nog altijd in vorm, enkel wat vermoeid, en ik heb -sorry voor de dames die het wel meemaakten- mij nooit misselijk gevoeld.  

Uiteindelijk ging ik toch fietsen, maar met een bang hartje. ‘Ga ik niet te diep?’, ‘Wat als ik val’? - Lien Crapoen

Het fietsen deed me zoals steeds deugd en ik besprak ook met Edward wat de beste opties waren. We geloofden er allebei wel in dat mijn lichaam het wel zou aangeven mocht het niet goed zijn. Dus ik bleef fietsen en kon de uitdaging moeilijk loslaten. Zo reed ik de laatste dag een bergachtige rit van 100km op mijn eentje. Halverwege had ik nog weinig energie en stelde ik me opnieuw de vraag: ‘Doe ik hier wel goed aan?’.  
Kortom, vanaf het begin van de zwangerschap tot ongeveer week 12 zat ik boordevol vragen!

Week 12 tot 20

Onze zwangerschapsaankondiging! (Photocredit: Eye Catcher Photography)

Het is een belangrijk kantelpunt, die ‘week 12’. Er volgen uitgebreidere controles, en de ‘gevoeligste’ weken zouden achter de rug moeten zijn. Ik ging op controle bij de gynaecoloog met enige onzekerheid: ‘Heb ik het wel goed aangepakt de voorbije weken?’

Je zou kunnen zeggen dat ik beter op zeker had gespeeld bij twijfel en er was heel veel onzekerheid, maar uiteindelijk nam mijn zelfvertrouwen de bovenhand en ik bleef erin geloven dat als ik te veel zou doen, mijn lichaam dat wel zou aangeven.

De testen bleken allemaal goed, ikzelf voelde me ook héél erg goed en had zo goed als geen last van kwaaltjes. De onzekerheid werd stilaan omgezet in: ‘heb ik dankzij het vele fietsen mijn lichaam zo sterk gemaakt om zo vlot zwanger te zijn?’ Geen last van misselijkheid, mijn huid en haar begonnen er beter dan ooit uit te zien en ik zat boordevol energie.

Het werd ook stilaan tijd om het nieuws de wereld in te gooien. Nadat we de testresultaten ontvangen hadden, plaatsten we eind maart één van onze mooiste foto’s ooit online.

Als je zou kijken naar mijn Strava-account dan valt het aantal fietskilometers tegen. Er zijn dames die makkelijk drie keer zoveel fietsen als mij. Aangezien ik ons bouwproject alleen opvolg en we daarbij al veel problemen gekend hebben, zijn er momenten waarbij het fietsen op een laag pitje staat. Héél wat van mijn kilometers zitten in stages in het buitenland, samen met Edward, of langere ritten thuis. Zo rij ik ook steevast ‘verkenningsritjes’ in de periode van de Vlaamse klassiekers. Ik hou enorm van de Vlaamse Ardennen. Dit jaar heb ik er op gelet niet te fietsen in slecht of koud weer omdat dat te veel van mijn lichaam zou vergen en ik mocht echt niet onderkoeld geraken.

Week 20 - 30

Rondom week 20 trokken we opnieuw naar het buitenland alvorens Edward voor meer dan een maand vertrok op hoogtestages en wedstrijden om zich voor te bereiden voor de Tour de France.

We trokken naar onze favoriete fietsplek: Girona. Het was een speciaal gevoel want we beseften dat dit de laatste stage met ons tweetjes was en dat vanaf september alles zou veranderen.

Lien Crapoen in Girona

We genoten enorm van onze week samen. Het was er volop lente, ik kende er de wegen en trok alleen op pad met de fiets. Wie mij kent weet dat ik mijn fietsavonturen graag via Instagram deel in de hoop nog meer dames aan het fietsen te krijgen. Intussen wist ook de buitenwereld van mijn zwangerschap en volgden de gebruikelijke ‘wees toch maar voorzichtig’-berichten via allerlei kanalen. Opnieuw een bevestiging dat fietsen en zwanger zijn in onze contreien nog niet gebruikelijk is. Ik begreep de bezorgdheid voor valpartijen, maar fietsen deed me nog steeds deugd. Mijn buik was na het fietsen altijd minder gespannen en vooral: ik sliep er héél goed door!

In Girona is er één route die ik jaarlijks rijd en gezien mijn goed gevoel wou ik ze op de laatste dag toch proberen rijden. Edward zou in de buurt blijven indien ik hem zou nodig hebben. Ik overtrof mezelf want op 20 weken reed ik een rit van 125km richting de Pyreneeën. Ik was zo dankbaar dat dit nog kon halverwege de zwangerschap en vooral zo trots op mijn lichaam! Mijn lichaam dat misschien doorheen de jaren sterker werd door het sporten en fietsen? In mijn podcast met Elke zal je ook horen dat ik altijd weinig bezig geweest ben met cijfers en fietsen, maar nu had ik misschien wel graag een iets nauwere opvolging gehad om de evolutie te bekijken. Ik ging rondom deze periode ook meer naar de kinesist om mijn core te versterken. Ik heb in het verleden al 2 hernia’s gehad en had schrik hier meer last van te krijgen doorheen de zwangerschap.

Week 30-38

“Geniet van je zwangerschap” heb ik van héél veel dames gehoord. Ik snap nu waarom. De weken vlogen voorbij. - Lien Crapoen

Ik installeerde van in het begin van de zwangerschap twee apps: ‘Zwangerhap’ is er één die aangeeft wat je wel en niet mag eten. Geloof mij, het is zoeken in het begin! De tweede app is de ‘Zwangerschap+’ app die aftelt naar je bevalling. En wat ging dat ineens snel! Mijn voornemen om naast de kinesist ook thuis veel oefeningen te doen, was aan het slabakken. Er is veel te regelen, we willen ons bouwproject laten verder lopen, Edward is maar tien dagen thuis van begin mei tot eind juli en mijn ademhaling gaat iets minder vlot. Ik wou graag nog tot de Vlaamse Ardennen fietsen maar heb dat idee moeten laten varen. Gezien mijn buik nu echt begon te groeien wilde ik geen risico’s meer nemen in het verkeer.  

Rondom week 36 gingen we nog snel even naar het Zuiden van Frankrijk voor de laatste paar dagen met zijn tweetjes alvorens deel drie van het seizoen begon. De fiets ging mee. Ik had wat schrik gezien de warmte en grootte van mijn buik, maar Edward overtuigde me nog één rit samen te rijden. Het is er één geworden van 46km en 600 hoogtemeters. Opnieuw overtrof ik mezelf. Maar ik besefte ook dat dit mijn laatste ‘langere’ rit voor even zou zijn. Moeilijk, maar er komt iets moois in de plaats!

Lien Crapoen in Frankrijk

Ik beperk me thuis tot kortere ritjes dichtbij en langs de Schelde, met weinig verkeer. De ritten zijn minder uitdagend dan ik gewend ben, en vroeger had ik nooit mijn koersfiets uit de garage gehaald voor zulke korte afstanden, maar ik geniet volop!

Week 39

Ik ga nu de de laatste week van mijn zwangerschap in. Mijn buik is enorm gegroeid de voorbije weken en de baby begint nu echt te wegen. Ook al had ik altijd het idee dat ik 2 weken vroeger zou bevallen dan de uitgerekende datum, onze zoon lijkt nog weinig aanstalten te maken om de wereld te leren kennen. Ik ben nog steeds vrij actief, maar het fietsen buiten op de weg is te risicovol geworden. Ik spring deze week nog eens 20 minuten op de smart trainer, vooral voor een goeie bloeddoorstroming te stimuleren en neem me voor dat ik dat dagelijks ga doen als ik vind dat hij mag komen.

Ik kan niet genoeg benadrukken dat ik héél veel geluk heb met zo’n vlotte zwangerschap. Ieder lichaam is anders, ieder lichaam reageert anders en ik ben vooral blij dat ik er goed naar geluisterd heb. Ik heb de voorbije maanden ook geleerd dat zwanger zijn en sporten nog veel te weinig gestimuleerd wordt. Voor mij bleek het alleszins een positieve ervaring en het sterkte me in de grote veranderingen die je lichaam doormaakt tijdens zo’n zwangerschap. En nu maar duimen dat het ook heeft geholpen voor een vlotte bevalling!

Geschreven door Lien Crapoen

Onze expert Hedwig Neels vult aan: 

Lien beschrijft in dit artikel op een prachtige en oprechte manier haar ervaringen over fietsen tijdens de zwangerschap. Ze geeft tips mee die 100% aansluiten bij de richtlijnen die wetenschappelijk en internationaal onderbouwd zijn. En wat nog mooier is: ze kaart ook aan tegen welke drempels ze aanliep en welke mythes haar eigenlijk misschien onzekerder hebben gemaakt.

Ik geef graag een korte toelichting om die mythes te doorbreken en de goeie tips nog eens te bevestigen. Tijdens de volgende maanden zullen we op het onderwerp “sporten tijdens de zwangerschap (en erna) nog vaak dieper ingaan! Met eerlijke en oprechte info!
Zwanger worden…
Zwanger zijn…
Pas bevallen zijn…
het doet wel iets met je lichaam (en geest), dus het verdient zeker wat extra aandacht!

Lien beschrijft de onzekerheid die ze voelde tijdens die eerste prille 12 weken heel mooi.
Tijdens die eerste twaalf weken, bereid je lichaam zich immers voor om negen maanden zwangerschap te kunnen dragen. Maar ook je kleine foetus, zoekt zijn plaatsje, nestelt zich en begint onmiddellijk te ontwikkelen. Je lichaam is eigenlijk echt ontzettend ingenieus gebouwd! Je bloeddoorstroming, zuurstofvoorziening, ademhaling, hartslag, lichaamstemperatuur, vochtopstapeling, hormoonbalans en houding zullen bijvoorbeeld al onmiddellijk beginnen veranderen. Soms heel subtiel, soms iets opvallender. Daarover vertellen we later nog meer

Over heel veel van die veranderingen wordt momenteel verder onderzoek gedaan. Onderzoek dat aantoont dat sport goed is! Het stimuleert heel veel van de veranderingen die nodig zijn. Maar zoals Lien ook mooi beschrijft, schieten de onderzoeksuitkomsten soms nog te kort. Over sommige topics groeit de wetenschappelijke kennis nog sterk aan. En zolang we iets niet 100% zeker weten, wordt er doorgaans eerder voor een voorzichtig advies gekozen. Dus ongekend is onbemind? Misschien is die uitspraak wel de reden waarom dat “betuttelende” advies nog vaak wordt gegeven. “Oei ben je zwanger? Wees dan toch echt maar voorzichtig. Doe het maar rustig aan…”

Maar de wetenschap staat niet stil hoor! We weten intussen ontzetten goed en met zekerheid dat sporten tijdens de zwangerschap écht belangrijk is. De WHO (Wereld Gezondheid Organisatie) lanceerde nog maar recentelijk nieuwe campagnes om te benadrukken dat 150 minuten matige fysieke activiteiten per week, net als voor andere volwassenen, ook voor zwangere vrouwen aangeraden worden! Liefst zelfs, aangevuld met twee sessies kracht of weerstandstraining per week. En dat is best wel veel! Matige fysieke activiteiten kan je vergelijken met sport waarbij je merkt dat je begint te zweten, je ademhaling versnelt en je hartslag verhoogt naar ongeveer 125 a 145 slagen per minuut, maar alles nog “matig” blijft.

Iets waar Lien ook voor heeft gekozen. Ze heeft haar intuitie gevolgd. Luisteren naar je lichaam, levert veel op! Maar wat extra kudo’s verdient ze zéker ook. Want wellicht zal je ook wel opmerken dat de vermoeidheid soms wat langer duurt of dat je soms wat minder moed hebt om toch aan die fietsrit te beginnen. Kiezen voor de voorzichtige mythe “houd het maar rustig” lijkt dan soms wel aantrekkelijker. Maar met een beetje doorzetting, geraak je er wel. Durf op die fiets te springen en hopelijk voel je je al snel weer beter en fitter. Fier zijn op jezelf? Dat mag zéker! En deze keer maal twee!

Nog enkele voordelen van sport tijdens de zwangerschap:

Fysiek actief zijn tijdens de zwangerschap vermindert het risico op een vroeggeboorte met 50%. Sportende vrouwen lopen bovendien 30 tot 40% minder kans om een hoge bloeddruk die zwangerschapsvergiftiging kan uitlokken en zwangerschapsdiabetes. Misschien voel je je gewoon ook veel beter als je die deugddoende endorfines (hormonen die vrijkomen bij sporten) door je bloed voelt stromen. Je houdt er misschien ook veel meer “mentale” rust aan over. En zoals Lien schrijft, zal je veel beter slapen. Sommige onderzoeken tonen aan dat kindjes van sportieve zwangere mama’s ook een verminderd risico hebben op overgewicht en mentaal veel sterker zullen staan in hun verdere leven. Sporten kan ook helpen om constipatie en overgewicht te vermijden, twee preventieve tips die belangrijk zijn om je bekkenbodem te sparen tijdens de zwangerschap. Dus als het je lukt, is gezond bewegen zeker een troef zelfs voor je bekkenbodem. Een bijkomende stimulans: recente studies tonen aan dat vrouwen die sporten, 24% minder kans hebben op een bevalling met de zuignap of vacuümpomp.

Twijfel je over welk type sport, welke intensiteit, welke houding of fiets je best kiest, of over eventuele pijnklachten of ongemakken die ervaart, bespreek ze dan even met je gynaecoloog of gespecialiseerde kinesist. Vaak is persoonlijk advies in dat geval het beste!

Naar het einde van de zwangerschap toe, kan fietsen wel wat moeilijker beginnen worden. Net omdat je hele lichaam verandert. Voelt het oncomfortabel? Forceer je dan liever niet. Zoals Lien ook beschrijft, kan je op de fiets bijvoorbeeld merken dat onder andere ook je evenwicht verandert. Extra gevaar oplopen om te vallen, zou wel echt te gek zijn! Dus eerder overstappen op een indoor training op de rollen of hometrainer, is misschien wel slimmer. Maar onthoud dus goed dat je je sportieve momentjes dan liefst een beetje aanpast, maar niet écht stopzet. Het zal je ook nadien helpen om sneller te herstarten.

Wat kunnen we besluiten?

Dat Lien een ontzettend knap verhaal met ons deelt. Dat de wetenschappelijk onderbouwde internationale richtlijnen ook adviseren om sport een belangrijke rol te geven tijdens je zwangerschap. Dat de mythe “doe maar rustig aan, nu je zwanger bent, laat dat fietsen nu maar” helemaal niet het juiste advies is.
Maar… dat alles wél comfortabel moet kunnen verlopen. Je lichaam is immers tijdens een zwangerschap een hele straffe prestatie aan het leveren. In dit artikel benadrukken we alle voordelen en de hele positieve kant van het verhaal. Jammer genoeg weten we ook dat vele vrouwen wel meer klachten of problemen ondervinden. Sommige vrouwen zullen daarom veel meer moeilijkheden hebben om het fietsen vol te houden. Iedere vrouw is uniek. Maar ook die problemen, hindernissen en moeilijkheden bespreken we zeker nog tijdens de komende maanden. Want… er bestaat altijd een oplossing of een alternatief!
Veel moed, veel plezier en vergeet nooit…


Together we learn and ride!